Ministry of Energy and Mines

Department of Energy Business

ສານສູງສຸດມາເລເຊຍ ຕັດສິນໃຫ້ຄວາມຍຸຕິທຳຄະດີ ຫົງສາ ລິກໄນ

ຂປລ. ສານ​ສູງ​ສຸດ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ມາ​ເລ​ເຊຍ ​ໄດ້​ຕັດສິນ​ໃຫ້​ລັດຖະບານ​ລາວ ຊະນະ​ຄະດີ​ຮ້ອງ​ຟ້ອງ​ທາງ​ດ້ານ​ການ​ຄ້າ ກັບ ບໍລິສັດ​ໄທ-ລາວ ລິກ​ໄນ ຈຳກັດ ​ເນື່ອງ​ຈາກລັດຖະບານ​ລາວ ​ໄດ້​ເຊັນ​ສັນຍາ​ສຳ​ປະທານ​ຖ່ານ​ຫີນ​ລິກ​ໄນ ໃນ​ປີ 1992 ​ແລະ ສັນຍາ​ພັດທະນາ​ໂຮງງານ​ໄຟຟ້າ​ຂະໜາດ 600 MW ​ໃນ​ປີ 1994 ກັບ​ບໍລິສັດ​ດັ່ງກ່າວ, ຍ້ອນ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ທີ່​ຜູ້​ລົງທຶນ​ບໍ່​ສາມາດ​ພັດທະນາ​​ໂຄງການ​ດັ່ງກ່າວ​ໄດ້​ຕາມ​ສັນຍາ ​ແລະ ​ແກ່ຍາວ​ໂຄງການ​ເປັນ​ເວລາ 12 ປີ, ​ເພື່ອ​ບໍ່​ໃຫ້​ເສຍ​ໂອກາດ​ໃນ​ການ​ພັດທະນາ​ໂຄງການ​ດັ່ງກ່າວ ລັດຖະບານ​ລາວ​ ຈຶ່ງ​​ແຈ້ງ​ຍົກ​ເລີກ​ສັນຍາ​ກັບ​ຜູ້​ລົງທຶນ.

​ໃນວັນ​ທີ 25 ກັນຍາ 2017 ນີ້, ທ່ານ ​ໄຊ​ປະ​ເສີດ ພົມ​ສຸພາ ຫົວໜ້າ​ກົມ​ທຸລະ​ກິດພະລັງງານ, ກະຊວງ​ພະລັງງານ ​ແລະ ບໍ່​ແຮ່, ຮອງ​ຫົວໜ້າ​ຄະນະ​ກຳມະການ​ແກ້​ໄຂ​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ ​ໂຄງການ​ໄຟຟ້າ​ພະລັງ ງານ​ຄວາມ​ຮ້ອນ​ຫົງ​ສາລິກ​ໄນ ​ໄດ້​ຖະ​ແຫ​ລ່ງຂ່າວ​ຕໍ່​ສື່​ມວນ​ຊົນ​ວ່າ: ພາຍຫ​ລັງ​ລັດຖະບານ​ລາວ ​ໄດ້​ຍົກ​ເລີກ​ສັນຍາ ຜູ້​ລົງທຶນ​ໄດ້​ດຳ​ເນີນ​ການ​ຮ້ອງ​ຟ້ອງ​ຮຽກ​ຄ່າ​ເສຍ​ຫາຍ​ ຈາກ​ລັດຖະບານ ​ໃນ​ມູນ​ຄ່າ 3.000 ລ້ານ​ໂດ​ລາ​ສະຫະລັດ, ​ໂດຍ​ນຳ​ໃຊ້​ເງື່ອ​ນ​ໄຂ​ການ​ຮ້ອງ​ຟ້ອງ​ ທີ່​ກຳນົດ​ໃນ​ສັນຍາ​ພັດທະນາ​ໂຮງງານ​ໄຟ​ຟ້າ​ທີ່​ກຳ​ນົດ​ໃຫ້​ ມີ​ການ​ຕັ້ງ​ຄະນະ​ກຳມະການ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ຂຶ້ນ ທີ່​ສູນ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ພາກ​ພື້ນ ທີ່​ນະຄອນຫລວງ​ກົວລາ​ລຳ​ເປີ ປະ​ເທດ​ມາ​ເລ​ເຊຍ. ລັດຖະບານ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ຂະ​ບວນການ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ດັ່ງກ່າວ ​ຕາມ​ສັນຍາ, ພ້ອມ​ດຽວ​ກັນ ​ກໍ​ໄດ້​ແຕ່ງ​ຕັ້ງ​ຄະນະ​ຮັບຜິດຊອບ​ການ​ ຮ້ອງຟ້ອງຂອງ​ບໍລິສັດ​ດັ່ງກ່າວ ​ເຊິ່ງປະກອບ​ມີ ກະຊວງ​ແຜນການ ​ແລະ ການ​ລົງທຶນ, ກະຊວງ​ພະລັງງານ ​ແລະ ບໍ່​ແຮ່, ກະຊວງ​ການ​ຕ່າງປະ​ເທດ, ກະຊວງ​ຍຸ​ຕິທຳ, ກະຊວງ​ການ​ເງິນ ​ແລະ ທະນາຄານ​ແຫ່ງ ສປປ ລາວ ​ເພື່ອ​ຮັບຜິດຊອບ​ການ​ແກ້​ໄຂ​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ດັ່ງກ່າວ.

ການ​ໄກ່​ເກ່ຍ​ໃນ​ເບື້ອງ​ຕົ້ນ ສອງ​ຝ່າຍ​ໄດ້​ຕົກລົງ​ແຕ່ງ​ຕັ້ງ​ຄະນະ​ກຳມະການ​ໄກ່​ເກ່ຍ 3 ທ່ານ ​ໃນ​ປີ 2007 ​ໂດຍ​ຄະນະ​ກຳມະການ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ ໄດ້​ກຳນົດ​ໃຫ້​ສອງ​ຝ່າຍສະ​ເໜີ​ເອກະສານ ​ຫລັກ​ຖານ​ການ​ຟ້ອງ​ຮຽກ​ຄ່າ​ເສຍ​ຫາຍ​ຈາກ​ຜູ້​ລົງທຶນ ​ແລະ ການ​ແກ້​ຟ້ອງ​ຈາກ​ຝ່າຍ​ລັດຖະບານ. ​ໃນ​ປີ 2009 ຄະນະ​ກຳ ມະການ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ໄດ້​ເປີດ​ການ​ໄຕ່​ສວນ​ ທາງ​ດ້ານ​ຫລັກ​ຖານ​ເອກະສານ​ ແລະ ຄຳ​ໃຫ້ການ​ຂອງ​ພະຍານ​ສອງ​ຝ່າຍ, ຫລັງ​ຈາກ​ສິ້ນ​ສຸດ​ການ​ໄຕ່​ສວນມາ​ຮອດ​ທ້າຍ​ປີ 2009 ຄະນະ​ກຳມະການ​ດັ່ງກ່າວ ​ກໍ​ໄດ້​ອອກ​ຄຳ​ຕັດສິນ ​ໂດຍ​ກຳນົດ​ໃຫ້​ລັດຖະບານ ​ທົດ​ແທນ​ຄ່າ​ເສຍ​ຫາຍ​ໃຫ້​ຜູ້​ລົງທຶນ​ຈຳນວນ 56,2 ລ້ານ​ໂດ​ລາ​ສະຫະລັດ. ຕໍ່​ກັບ​ຄຳ​ຕັດສິນ​ນັ້ນ, ລັດຖະບານ ​​ໄດ້​ແຈ້ງ​ຈຸດ​ຢຶນຄັດຄ້ານ​ ມາ​ແຕ່​ເລີ່​ມຕົ້ນ​ຂະ​ບວນການ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ ​ເພາະ​ເປັນ​ການ​ພິຈາລະນາ​ ທີ່​ບໍ່​ນອນ​ໃນ​ຂໍ້​ມູນ​ຄວາມ​ເປັນ​ຈິງ ​ເຊິ່ງລັດຖະບານ​ໄດ້​ຊີ້​ແຈງ​ຕໍ່​ຄະນະນກຳມະການ​ໄກ່​ເກ່ຍ​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ ຄື: ຄະນະ​ກຳມະການ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ ບໍ່​ສາມາດລວມ​ເອົາ​ສອງ​ສັນຍາ​ສຳ​ປະທານ ມາ​ເປັນ​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ດຽວ​ກັນ ​ເພາະ​ສັນຍາ​ສຳ​ປະທານ​ຖ່ານ​ຫີນ​ລິກ​ໄນ ກຳນົດ​ໃຫ້​ແກ້​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ ຢູ່ຂະ​ບວນການ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ທາງ​ດ້ານ​ເສດຖະກິດ​ຢູ່ ສປປ ລາວ, ມີ​ພຽງ​ສັນຍາ​ພັດທະນາ​ໂຄງການ​ໄຟຟ້າ ທີ່​ອະນຸຍາດ​ທີ່​ດຳ​ເນີນ​ການ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ ຢູ່​ສູນ​ແກ້​ໄຂ​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ສາກົນ. ຖ້າ​ຜູ້​ລົງທຶນ​ຕ້ອງ​ຮຽກ​ຄ່າ​ເສຍ​ຫາຍ​ ຈາກ​ການ​ລົງທຶນ​ສຳ​ຫລວດ​ຖ່ານ​ຫີນ​ລີກ​ໄນ ກໍ່​ຕ້ອງ​ຍື່ນ​ຄຳ​ຮ້ອງ​ຕໍ່​ຂະ​ບວນການ​ໄກ່​ເກ່ຍຢູ່ ສປ ປ ລາວ ຕາມ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ຂອງ​ສັນຍາ​ສຳ​ປະທານ​ບໍ່​ແຮ່​ໄດ້​ກຳນົດ​ໄວ້; ຜູ້​ລົງທຶນ​ບໍ່​ມີ​ການ​ລົງທຶນ​ພັດທະນາ​ຕົວ​ຈິງ​ ໃນ​ໂຄງການ​ດັ່ງກ່າວ (ບໍ່​ມີ​ການ​ຂຸດ​ຄົ້ນ ຫລື ສ້າງ​ໂຮງງານ​ໄຟຟ້າ) ຕາມ​ສັນຍາ​ສຳ​ປະທານ.

ຈາກ​ເຫດຜົນ​ດັ່ງກ່າວ, ລັດຖະບານ ຈຶ່ງຮ້ອງ​ຂໍ​ຕໍ່​ສານ​ຍຸຕິ​ທຳປະ​ເທດ​ມາ​ເລ​ເຊຍ ​ເພື່ອ​ຂໍ​ຄັດ​ຄ້ານ​ຕໍ່​ຄຳ​ຕັດສິນ​ຂອງ​ ຄະນະ​ກຳມະການ​ໄກ່ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງດັ່ງກ່າວ, ການ​ກຳ​​ເນີນ​ການ​ຄັດຄ້ານ ​ແມ່ນ​ປະຕິບັດ​ຕາມ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ຂອງ​ກົດໝາຍ​ປະ​ເທດ​ມາ​ເລ​ເຊຍ ​ແລະ ສົນທິສັນຍາ​ນິວຢອກ ວ່າ​ດ້ວຍ​ການ​ຮັບ​ຮູ້ ​ແລະ ປະຕິບັດ​ຄຳ​ຕັດສິນ ຂອງ​ຄະນະ​ກຳມະການ​ແກ້​ໄຂ​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ສາກົນ ປີ 1958 ທີ່ ສປປ ລາວ ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ເປັນ​ພາຄີ ​ໃນ​ປີ 1999 ທີ່​ໄດ້​ກຳ​ນົດ​ໃຫ້​ຄູ່​ກໍລະນີ ຫາກ​ບໍ່​ເຫັນ​ດີ​ປະຕິບັດ​ຕາມ​ຄຳ​ຕັດສິນ​ ຂອງຄະນະ​ກຳມະການ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ ​ແມ່ນ​ສາມາດ​ສະ​ເໜີ​ໃຫ້​ສານ​ຍຸຕິ​ທຳ ບ່ອນ​ທີ່​ດຳ​ເນີນ​ການ​ພິຈາລະນາ​ແກ້​ໄຂ​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ນັ້ນ  ທົບ​ທວນຄືນ​ຕໍ່​ຄຳ​ຊີ້​ຂາດ​ດັ່ງກ່າວ.

​ໃນການ​ຮ້ອງຟ້ອງ​ທີ່​ສານ​ປະ​ເທດ​ມາ​ເລ​ເຊຍ ​ໄດ້​ເລີ່​ມດຳ​ເນີນ​ມາ​ແຕ່​ປີ 2011, ເຊິ່ງ​ເບື້ອງ​ຕົ້ນລັດ ຖະບານ​ ໄດ້​ຮ້ອງ​ຂໍ​ໃຫ້​ສານ​ຮັບຄຳ​ຮ້ອງ​ການຂໍ​ຄັດ​ຄ້ານ ​ຂອງ​ລັດຖະບານ ​ເຊິ່ງສານ​ກໍ​ໄດ້​ພິຈາລະນາ​ຮັບ​ຄຳ​ຮ້ອງ​ດັ່ງກ່າວ ​ແລະ ຮອດ​ປີ 2012 ຄະດີ​ຈຶ່ງ​ເຂົ້າ​ສູ່​ຂະ​ບວນການ​ພິຈາລະນາ ​ຂອງ​ສານ​ຍຸຕິ​ທຳ ​ໂດຍ​ເລີ່​ມ ຈາກ​ສານ​ຂັ້ນ​ຕົ້ນ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ມາ​ເລ​ເຊຍ ​ໄດ້​ພິຈາລະນາ​ຄຳ​ຮ້ອງ​ຟ້ອງ ​ແລະ ຄຳ​ແກ້​ຟ້ອງ​ຂອງ​ສອງ​ຝ່າຍ ໄດ້​ມີ​ຄຳ​ຕັດສິນ​ວ່າ: ຄະນະ​ກຳມະການ​ໄກ່ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ ​ໄດ້​ໃຊ້​ສິດ​ເກີນ​ຂອບ​ເຂດ​ທາງ​ກົດໝາຍ ທີ່​ນຳ​ເອົາ​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ຂອງ​ສັນຍາ​ມາ​ໂຮມ​ເປັນ​ບັນຫາ​ດຽວ​ກັນ. ສະ​ນັ້ນ​, ສານ​ຈຶ່ງ​ໃຫ້​ລົບ​ລ້າງ​ການ​ຕັດສິນ​ຂອງ​ຄະນະ​ກຳມະການ​ໄກ່ເກ່ຍດັ່ງກ່າວ ​ແລະ ​ເລີ່​ມຂະ​ບວນການ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ຄືນ​ໃໝ່ ​ໃຫ້​ຖືກ​ກັບ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ຂອງ​ສັນຍາ​ທັງ​ສອງ​ສະບັບ ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນຜູ້​ລົງທຶນ​ໄດ້​ສືບ​ຕໍ່​ຮ້ອ​ງຟ້ອງ ​ເພື່ອ​ຂໍ​ອຸທອນ​ຄຳ​ຕັດສິນ​ດັ່ງກ່າວ ​ໂດຍ​ຮ້ອງ​ຟ້ອງ​ຕໍ່​ສານ​ອຸທອນ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ມາ​ເລ​ເຊຍ  ສານ​ອຸທອນ​ໄດ້​ຮັບ​ຄໍາ​ຟ້ອງ ​ແລະ ດຳ​ເນີນ​ການ​ພິຈາລະນາ ​ແລະ ​ໄດ້​ອອກ​ຄຳ​ຕັດສິນ​ໃນ​ປີ 2014 ​ໂດຍ​ໄດ້​ຢືນ​ຍັນ​ເຫັນ​ດີ​ຕາມ​ຄຳ​ຕັດສິນ​ຂອງ​ສານ​ຂັ້ນ​ຕົ້ນ ຕໍ່​ມາ​ຜູ້​ລົງທຶນ​ຍັງ​ສືບ​ຕໍ່​ຢືນ​ຂໍ​ອຸທອນ​ຄຳ​ຕັດສິນ ຫາ​ສານ​ສູງ​ສຸດ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ມາ​ເລ​ເຊຍ ​ເຊິ່ງສານ​ກໍ​ໄດ້​ຮັບ​ຄຳ​ຟ້ອງ ​ແລະ ດຳ​ເນີນ​ການ​ພິຈາລະນາ​ໃນ​ປີ 2016 ຈົນ​ມາ​ຮອດ​ເດືອນ 8 ປີ 2017 ສານ​ສູງ​ສຸດ​ດັ່ງກ່າວ​ ໄດ້​ອອກ​ຄຳ​ຕັດ ສິນ ​ໂດຍ​ປະຕິ​ເສດ ​ແລະ ​ໃຫ້​ຍົກ​ເລີກ​ຄຳ​ຟ້ອງ​ຂອງ​ຜູ້​ລົງທຶນ. ການ​ປະຕິ​ເສດ​ດັ່ງກ່າວ​ຂອງ​ສານ​ໝາຍ​ເຖິງ​ສານ​ສູງ​ສຸດ ​ເຫັນ​ດີ​ຕາມ​ຄຳ​ຕັດສິນ​ຂອງ​ສານ​ຂັ້ນຕົ້ນ ​ແລະ ສານ​ອຸທອນ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ມາ​ເລ​ເຊຍ ​ໂດຍ​ສະ​ເພາະ​ຂໍ້​ກົດໝ​າຍຄື: ຄະນະ​ກຳມະການ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ ພິຈາລະນາ​ໂຮມ​ເອົາ​ສອງ​ສັນຍາ​ສຳ​ປະທານ ​ມາ​ເຂົ້າ​ເປັນ​ຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ດຽວກັນ ​ແລະ ​ໄດ້​ໂຮມ​ມູນ​ຄ່າ​ທົດ​ແທນ​ການ​ລົງທຶນ​ຂອງ​ສອງ​ສັນຍາ​ເປັນ​ມູນ​ຄ່າ​ດຽວ​ກັນ ​ເຊິ່ງ​ເປັນ​ການ​ໃຊ້​ສິດທາ​ງດ້ານ​ກົດໝາຍ ​ທີ່​ເກີນ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ຂອງ​ສັນຍາ​ສຳ​ປະທານ​ທັງ​ສອງ​ສະບັບ ​ໄດ້​ກໍານົດ​ໄວ້. ສ່ວນ​ການ​ໃຫ້​ເລີ່​ມຂະ​ບວນການ​ໄກ່​ເກ່ຍຂໍ້​ຂັດ​ແຍ່ງ​ຄືນ​ໃໝ່ ຕາມ​ທີ່​ສານ​ຂັ້ນ​ຕົ້ນ​ໄດ້​ຕັດສິນ​ໄວ້​ນັ້ນ ສານ​ສູງ​ສຸດ​ແມ່ນ​ບໍ່​​ເຫັນ​ດີ​ ໃຫ້​ດຳ​ເນີນ​ຂະ​ບວນດັ່ງກ່າວ​ອີກ. ຈາກ​ການ​ຕັດສິນ​ຂອງ​ສານ​ສູງ​ສຸດ ​ປະ​ເທດ​ມາ​ເລ​ເຊຍ ​ຄັ້ງ​ນີ້ ​ແມ່ນ​ຖື​ວ່າ​ມີ​ຄວາມ​ໝາຍ​ສຳ​ຄັນ ​ແລະ ​ເປັນ​ການ​ດຳ​ເນີນ​ຂະ​ບວນການ​ຍຸຕິ​ທຳ​ສຸດ​ທ້າຍ​ແລ້ວ ທີ່​ລັດຖະບານ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ ຈຶ່ງ​ຖື​ວ່າ ລັດຖະບານ ​ໄດ້​ຊະນະ​ຄະດີ​ຕໍ່​ການ​ຮ້ອງ​ຟ້ອງ​ຂອງ​ຜູ້​ລົງທຶນ.

ການ​ຕໍ່ສູ້​ຂອງ​ລັດຖບານ​ໃນ​ໄລຍະ​ຜ່າ​ມາແມ່ນ​ມີ​ຈຸດ​ຢືນ​ສຳຄັນ​ ທີ່​ສະ​ແດງ​ໃຫ້​ເຫັນ​ຄວາມ​ເອົາ​ຈິງ​ເອົາ​ຈັງ​ ຕໍ່​ການ​ປະຕິບັດ​ສັນຍາ​ສຳ​ປະທານ ທີ່​ລັດຖະບານ​ໄດ້​ຕົກລົງ​ຮ່ວມ​ກັບ​ຜູ້​ລົງທຶນ, ພ້ອມ​ກັບ​ຈຸດ​ຢືນ​ທີ່​ສະ​ແດງ​ ໃຫ້​ເຫັນ​ການ​ຊຸກຍູ້​ສົ່ງ​ເສີມ​ການ​ລົງທຶນ ​ເພື່ອ​ບໍ່​ໃຫ້​ເສຍ​ໂອກາດ​ໃນ​ການ​ພັດທະນາ, ການ​ປະກອບສ່ວນ​​ເຂົ້າ​ສູ່​ການ​ພັດທະນາ​ເສດຖະກິດ​ຂອງ​ປະ​ເທດ ​ໂດຍ​ສະ​ເພາະ​ການ​ພັດທະນາ​ຂະ​ແໜງ​ພະລັງງານ​ໄຟຟ້າ ເຊິ່ງ​ໃນ​ກໍລະນີ​ໂຄງການ​ໄຟຟ້າ​ຫົງສາ ​ເພື່ອ​ບໍ່​ໃຫ້​ເສຍ​ໂອກາດ​ຂອງ​ການ​ພັດທະນາ ຫລັງ​ຈາກ​ທີ່​ລັດຖະບານ​ໄດ້​ຍົກ​ເລີກ​ສັນຍາ​ສຳ​ປະທານ​ ກັບ​ຜູ້​ລົງທຶນ​ເກົ່າ ກໍ​ໄດ້​ຈັດ​ການ​ຄັດ​ເລືອກ​ຜູ້​ລົງທຶນ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ​ສາມາດ ​ແລະ ປະ​ສົບ​ການ​ເຂົ້າ​ມາ​ລົງທຶນ​ໃນ​ກໍລະນີ​ນີ້ ກໍ​ມີ​ຫລາຍ​ບໍລິສັດ​ ສະ​ເໜີ​ຂໍ​ເຂົ້າ​ມາ​ລົງທຶນ ​ໃນ​ທີ່​ສຸດ ບໍລິສັດ​ທີ່​ຜ່ານ​ການ​ຄັດ​ເລືອກ​ຂອງ​ລັດຖະບານ ​ແມ່ນ​ບໍລິສັດ ບ້ານ​ປູ​ມະຫາຊົນຈຳກັດ ຈາກ​ປະ​ເທດ​ໄທ ທີ່​ມີ​ປະສົບ​ການ​ພັດທະນາ​ໄຟຟ້າ​ຄວາມ​ຮ້ອນ ດ້ວຍ​ຖ່ານ​ຫີນ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ໄທ ​ແລະ ​ເປັນ​ບໍລິ​ສັດ​ທີ່​ມີ​ທຶນຮອນ​ພຽງພໍສຳລັບ​ການ​ລົງທຶນ​ໃນ​ໂຄງການ​ນີ້.

ປັດຈຸບັນ ​ໂຄງການ​ໄຟຟ້າ​ຄວາ​ມຮ້ອນ​ຫົງ​ສາ ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ພັດທະນາ ​ແລະ ​ເລີ່​ມການ​ຜະລິດ​ໄຟຟ້າ ​ເພື່ອ​ຈຳໜ່າຍ​ສູ່​ຕະຫລາດ​ພາຍ​ໃນ ​ແລະ ຕ່າງປະ​ເທດ ມາ​ແຕ່​ປີ 2015 ​ມີ​ກຳລັງ​ຕິດ​ຕັ້ງ 1887 MW ​ແລະ ມູນ​ຄ່າ​ການ​ລົງທຶນ 3.700 ລ້ານ​ໂດ​ລາ​ສະຫະລັດ.

ຂ່າວ: ຈັນທະ​ລອນ; ພາບ: ສະຫວາດ

ເນື້ອໃນ:ຂປລ

Search

Presentation

Regional Collaboration on Hydropower Development on International Rivers

 Seville, Spain on 9-11 October 2017

Dowload file

Regional Collaboration on Hydropower Projects on the Mekong River

Read more ...

ASEA ENERFY BUSINESS FORUM 2017 POWERTRENDS 2017

27-29 September 2017, SMX Convention Center Manila, Phinlippines

Download

Opportunity of Investment in Laos’ Energy Sector pensented by Dr. Xaypaseuth PHOMSOUPHA, Director General, Department of Energy Business, Ministry of Energy and Mines

Read more ...